Cerebrale Parese

Dit type bewegingsstoornis komt het meeste voor (75-85%). Bij spasticiteit heb je een overactiviteit van reflexen. Als je je beweegt, krijg je een krampachtige verhoging van je spierspanning. Dit kan ook gebeuren als je rust of langzaam beweegt. Dit noemen we hypertonie. Op momenten waarop je geen spasticiteit hebt, kan er sprake zijn van parese. Je spieren zijn dan zwak en je voelt een toenemende vermoeibaarheid.

Het kost je veel moeite om je spieren gericht en apart aan te spannen. Bewegingen gaan moeilijk en stroef en het kost je veel inspanning om de beweging uit te voeren. Het kan zijn dat je spasticiteit hebt aan één zijde (unilateraal, hemiparese) van je lichaam of aan beide zijden (bilateraal, diplegie of tetraparese). In het eerste geval kun je bijvoorbeeld je rechterarm en -been minder goed gebruiken. Bij een diplegie kun je vooral je beide benen niet goed bewegen. Bij een tetraparese (tetra = vier) gaan de bewegingen bij zowel je armen als benen moeilijk.

Dit type bewegingsstoornis komt bij kinderen in ongeveer 2 tot 15% van de gevallen voor. Bij deze stoornis maak je onwillekeurige bewegingen. Er zijn twee vormen van dyskinetische CP.

Bij de eerste vorm, hyperkinetische CP, maak je ogenschijnlijk doelloze en oncontroleerbare bewegingen. Het kan zijn dat je langzame bewegingen maakt met opbouw van spierspanning. Dit gebeurt vooral in je onderarmen en -benen, handen en voeten. We spreken dan van athetose, wat ‘geen vaste houding’ betekent. Het kan ook zijn dat je snelle schuddende en schokkende bewegingen maakt, vooral in je gezicht en in de armen en benen. Dit noemen we chorea.

Bij de tweede vorm, dystone CP, maak je langzame, draaiende bewegingen en heb je een sterk wisselende spierspanning met neiging tot hypertonie (verhoogde spierspanning). Dit neemt toe als je je houding verandert, reageert op prikkels (zoals geluiden of emoties) of ergens van schrikt. Je strekt dan vaak je romp, armen en benen.

Deze vorm van CP komt niet zo vaak voor (ongeveer 2-8% van de gevallen van CP). Bij deze bewegingsstoornis maak je schokkerige bewegingen door verlies van je normale spiercoördinatie.

U heeft altijd een doorverwijzing van een huisarts of specialist nodig, voordat u bij ons terecht kunt.

Tijdens het eerste bezoek aan de polikliniek Kinderorthopedie vindt er een vraaggesprek plaats met een kinderorthopeed of met één van de behandelaars van zijn/haar team (een orthopedisch chirurg in opleiding of de verpleegkundig specialist of physician assistant). Die vraagt naar de voorgeschiedenis van de aandoening; dit is de zogeheten anamnese. De specialist neemt de tijd om goed naar je / uw verhaal te luisteren. Ook voert de behandelaar een lichamelijk onderzoek uit tijdens de eerste afspraak.

Naar aanleiding van de ziektegeschiedenis en het lichamelijk onderzoek besluit de behandelaar of er dezelfde dag nog andere onderzoeken plaatsvinden, zoals bloedonderzoek.

Naar aanleiding van de ziektegeschiedenis en het lichamelijk onderzoek besluit de behandelaar of er dezelfde dag nog andere onderzoeken plaatsvinden, zoals het maken van röntgenfoto’s.